Presse et archive

Leserbriefe et textes publiés

Choisissez un titre dans l’archive pour lire la lettre complète. Le journal d’origine reste accessible lorsqu’un lien est disponible.

← Choisir une autre lettre

An enger gesplécktener Welt verbannen eis Wuerzelen eis

Et soll ee sech u seng Originnen erënneren an net vergiessen, wou een hirkënnt, mengt de Lieser

Ouvrir le journal original ↗ Le journal peut demander un abonnement.
An enger Zäit, an där d’Welt ëmmer méi gespléckt ass, wou d‘Konflikter zouhuelen an d’Mënsche sech ëmmer méi géintiwwer stinn, stellt sech eng einfach Fro: Wat ass dat, wat eis nach verbënnt? Bei engem Evenement, dat viru kuerzem zu Lëtzebuerg organiséiert gouf, war och e Grupp vu Leit aus Gubbio derbäi. D’Presenz vum Buergermeeschter Vittorio Fiorucci huet dësem Ament eng symbolesch Kraaft ginn, déi wäit iwwert de Moment selwer erausgeet.

Fir mech war dat méi, wéi nëmmen eng flott Reunioun. Meng Eltere sinn an de 50er Joren op Lëtzebuerg komm, wéi esou vill aner Italieener. Net aus Confort, mee aus Nout. Si hunn hir Heemecht verlooss, ouni Garantie, mee mat Courage an enger aussergewéinlecher Aarbechtsmoral. Si hu schwéier geschafft. Ganz schwéier. A si hunn net nëmmen hiert eegent Liewen opgebaut, si hunn dëst Land mat opgebaut. An de Fabricken, op de Chantieren, do wou et haart war, wou keen anere wollt schaffen. Haut schwätze mir vill iwwer Wuelstand. Mee wéi oft erënnere mir eis, wou en hierkënnt? Dat däerf een net vergiessen.

Dës Generatioun huet net nëmme geschafft, si huet Wäerter matbruecht: Éierlechkeet, Respekt, Disziplin an Zesummenhalt. Wäerter, déi haut oft vergiess ginn. An dat ass de Problem. An enger Welt, déi sech ëmmer méi verléiert, ass et kee Fortschrëtt, wa mir eis Wuerzele vergiessen. Et ass e Réckschrëtt. Sou Begéinunge sinn dofir méi, wéi nëmme Symbolik. Si erënneren eis drun, wie mir sinn a wie mir net dierfe ginn.

E grousse Respekt un den Här Fabrizio Bei, President vum Déifferdeng 03, deen dës Initiativ op d’Bee gesat huet. Hie weist, datt et nach Leit ginn, déi Verantwortung iwwerhuelen, déi verbannen an net splécken. Well wann d’Welt sech deelt, ass et un eis, ze entscheeden, ob mir matmaachen oder ob mir eis un dat erënneren, wat eis staark mécht. Well an enger Welt, déi ëmmer méi kal gëtt, sinn eis Wuerzelen dat, wat eis nach mënschlech mécht.

Celestino Fecchi
Zolwer